این نگاره برجسته رنگینلعاب (آبلایه) هخامنشی، بخشی از آرایش کاخ داریوش یکم در شوش (ایران امروزی) است که در میانه سالهای ۵۲۲ تا ۴۸۶ پیش از زایش مسیح ساخته شده است. اینها بخشی از ردیفهای بزرگ آیینی و نگهبانی بودهاند که دیوارهای کاخ جنوبباختری را میآراستند. مکان کنونی آن موزهٔ لوور، بخش خاور نزدیک باستان (اتاقهای ایران) است. در اینجا، بخش پایینی پیکرهٔ یکی از نگهبانان نمایش داده شده است که پوشاکی با نقش گل و آذینهای پارچهای دارد؛ ویژگیهایی که در نگارههای برجستهٔ رنگینلعاب کاخهای شوش فراوان بودهاند.
این تندیسِ سفالی ریختهگریشده (به شماره شناسه N 8282 در موزهی لوور) در روزگار پادشاهیِ سارگُن دوم (نزدیک به ۷۲۱ تا ۷۰۵ پیش از زایشِ مسیح) ساخته و در سالهای ۱۸۴۳ تا ۱۸۴۴ بهدستِ پل-اِمیل بوتا در کاخِ دور-شروکین (خُرسبادِ امروزی) یافت شده است. تندیس ۲۳ سانتیمتر بلندا دارد و پهلوانی ریشو را نشان میدهد که لُنگی بر تن و چوبدستیای در دست دارد. این پیکره را دولت فرانسه در سال ۱۸۴۷ خریده، و اکنون در تالارِ ۲۲۹، بخشِ ریشلیوی موزهی لوور به نمایش درآمده است [بنمایه].
«کوروترفوس» (پرورندهٔ کودک) ایزدبانو یا زنی ست که کودک را در آغوش گرفته یا به او شیر میدهد و در یونان دیرین در دورهٔ آرکائیک ستایش میشده است. پیکرههای سفالی از این گونه از پرستشگاههایی مانند براورون به دست آمده و در گنجینههای لوور (شمارهٔ CA 805) نگاهداری میگردند [بنمایه].
این، نگاره کوچکی از مردی است که زانو زده، بر زمین نشسته و کلاهی با لبهٔ بلند بر سر دارد؛ دست خود را برای نیایش به دهان نزدیک کرده و نگه داشته است. این نگاره که در دورهٔ نخست بابل (۱۸–۱۷۷ پ.م.) ساخته و در شهر لارس یافت شده است، هماکنون، درتالار ۲۲۷ موزه لوور نمایش داده میشود [بنمایه].
