۱۴۰۱ اسفند ۲۸, یکشنبه

از نارنگ تا پرتغال

گاهی بررسی آن چه که بر یک واژه گذشته خود گویای نادانی مردمانی است که داشته های خود را ارج نمی نهند و نه تنها تلاشی در افزودن بر گنجینه خود نمی کنند، که نگاهبانان خوبی نیز برای آن نیستند. فیل رام مردمان ایران زمین هر از چندی یاد هندوستانی خیالی می کند (بی آن که به یاد بیاورد که نخست همو بود که آواز رهایی از بند هندوستان سرداد). از ناله مردمان نا آگاه بگذریم و به داستان واژه نارنگ بپردازیم.
در زبان های اروپایی، میوه پرتقال با نامی از ریشه "نارنگ" شناخته می شود. 
  • انگلیسی و آلمانی: orange (اورنج)
  • فرانسوی: orange (اوغانژ)
  • اسپانیایی: naranja (نارانخا)
  • پرتغالی: laranja (لارانژا)
این نام بنابر آنچه می دانیم، از زبان عربی (نارنج) به شبه جزیره اسپانیا و پس از آن به دیگر کشورها رسیده است. چگونه است که ما مردمان پارسی زبان این "گونه شیرین" از دسته "نارنگ" را (برگرفته از زبان عربی) پرتقال می نامیم؟ نام"گونه ترش" را از معرب "نارنگ" گرفته ایم و تنها نارنگی را منسوب به این دسته دانسته ایم.

دیدنی‌هایی در لوور

  این نگاره برجسته رنگین‌لعاب (آب‌لایه) هخامنشی، بخشی از آرایش کاخ داریوش یکم در شوش (ایران امروزی) است که در میانه سال‌های ۵۲۲ تا ۴۸۶ پیش ا...